در شعر » مىنويسد : « مىدانيم حملهء تازيان به ايران براى مردم مرزوبوم ما بسيار گران تمام شد و در تصادم دو تمدن ايران و تازيان مردم ما از پاى درآمدند و شكست سياسى به شكست معنوى انجاميد . . . تازيان تمدن ايران را استهزا مىكردند و ايرانيان را « موالى » يعنى بندگان مىخواندند . . . جشنهاى ايرانى موقوف شد ، باده كه ايرانيان پس از ناهار و شام مىنوشيدند عمل شيطانى و حرام خوانده شد ، شعله‌هاى آتشكده‌هاى مرزوبوم ما خاموشى گرفت ، اما به زودى مردم ايران به مقاومتهاى جدى دست زدند و ملت ايران از خاكستر تيره بختى و شكست چون مرغ آتش برخاست و شعله‌هاى آتش نبوغ ايرانى از آتشكدهء جان دانشورانى چون ابوريحان بيرونى ، فردوسى ، خيام ، عبد اللَّه بن مقفّع ، رودكى ، دقيقى ، زكرياى رازى ، بيهقى زبانه كشيد ، كابوس به پايان آمد . » سرجان ملكم انگليسى در تاريخ ايران مىنويسد : « پيروان پيغمبر عربى از پايدارى و لجاجى كه ايرانيان در دفاع از ملك و مذهب خويش نمودند ، چنان در خشم بودند كه چون دست يافتند هر چيز را كه موجب تقويت مليت دانستند عرضهء تخريب و هلاك ساختند . شهرها با خاك يكسان و آتشكده‌ها با آتش سوخته شد و موبدان را كه مأمور مواظبت امور و مباشرت خدمات معبدها و هيكلها بودند از دم تيغ گذراندند و كتب فضلاى ملت اعم از آنكه در مطلق علوم نوشته شده بود يا در تاريخ و مسائل مذهبى ، با كسانى كه اين گونه كتابها در تصرف ايشان بود در معرض تلف آوردند . عرب متعصب بجز قرآن در آن ايام نه كتابى مىدانست و نه مىخواست بداند . موبدان را مجوس و ساحر مىدانستند و كتب ايشان را كتب سحر مىناميدند . از حال كتب يونان و روم مىتوان قياس كرد كه كتب مملكتى مثل ايران چقدر از آن طوفان باقى خواهد ماند . » « 1 » آنچه اين به اصطلاح مورخ مىگويد خيلى تازگى دارد ، زيرا در هيچ سند و

--> ( 1 ) . به نقل كتاب مزديسنا و ادب فارسى ، ص 13 .